کنسرسیوم جهانی وب

امروزه شبکه ی اینترنت با سرعت سرسام آوری در حال رشد است. این جامعه ی عظیم مجازی همانند سایر جوامع نیازمند قانون است و وظیفه ی این قانون گذاری و تعیین استانداردها برعهده ی کنسرسیوم جهانی وب است.

کنسرسیوم جهانی وب یا World Wide Web Consortium که به اختصار W3C نامیده می شود، یک بنیاد بین المللی است که تمام هزینه و وقت خود را صرف گسترش استانداردهای وب کرده است. این سازمان وظیفه دارد شبکه ی جهانی وب را بوسیله ی توسعه ی پروتکل ها(قراردادها) به سمت اهداف خود سوق دهد و بقای طولانی مدت وب را تامین کند.

W3C اصولا اهداف خود را از طریق ایجاد استانداردهای وب دنبال می کند. از سال 1994 تا به الان بیش از 110 استاندارد از طریق این بنیاد منتشر شده است. این استانداردها W3C Recommendations (پیشنهاد W3C) نامیده می شود. W3C همچنین متعهد شده است که نرم افزارهای آموزشی و سرویس هایی نظیر فروم ها(اجتماعات) را برای بحث و گفتگو درباره ی وب، توسعه دهد. درواقع برای دسترسی به تمام پتانسیل های وب، تکنولوژی های بنیادین وب باید بیش از پیش با سایرین سازگاری پیدا کند و این امکان را برای نرم افزارها و سخت افزارها بوجود آورد تا بوسیله ی وب با یکدیگر تعامل داشته باشند که W3C این هدف را Web Interoperability تعریف می کند. W3C با انتشار Open (آزاد) استانداردها برای زبان های وب و پروتکل ها از تجزیه ی وب جلوگیری می کند.

Tim Berners-Lee (تیم برنرز لی) در سال 1989 در حالی که در مرکز تحقیقات هسته ای اروپا (CERN) مشغول فعالیت بود،شبکه ی جهانی وب را به گونه ای که امروزه می بینیم ایجاد کرد و در سال 1994 زمانی که W3C تاسیس شد، هدایت آن را برعهده گرفت.

امروزه سازمان های بسیاری در سرتاسر دنیا و با زمینه های کاری متفاوت به W3C ملحق شده اند تا در تهیه ی استانداردهای وب سهیم باشند. اعضا و کارمندان W3C و سایر افراد حرفه ای در کنار هم گرد آمده اند تا تکنولوژی هایی را طراحی کنند تا وب در آینده به پیشرفت خود ادامه دهد و با رشد جوامع انسانی و تحولات سخت افزارها و نرم افزار ها، تکامل وب را تضمین کنند.

همچنین W3C در ارتباط با سازمان های ملی،منطقه ای و جهانی پیشقدم است و در این مورد بسیار دقیق عمل می کند و این ارتباط کمک می کند تا با ترویج فرهنگ مشارکت جهانی باعث توسعه ی شبکه ی جهانی شود. سند مشارکت جهانی در کنسرسیوم وب    (Worldwide Participation in the World Wide Web Consortium) خلاصه ای از تلاش ها برای همین ارتباط است.

عملیات و فعالیت های W3C مشترکا با همکاری این سازمان ها انجام می شود :

آزمایشگاه هوش مصنوعی و انستیتو تکنولوژی های علوم کامپیوتری ماساچوست آمریکا (MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory) ، کنسرسیوم تحقیقات اروپا برای علوم ریاضی و انفورماتیک در فرانسه (European Research Consortium for Informatics and Mathematics) و دانشگاه کیو ژاپن (Keio University)

همچنین دفاتر و شعبه های آنها در تمام دنیا با یکدیگر در ارتباط اند که این باعث توسعه ی تکنولوژی های W3C در بین زبان های سرتاسر دنیا، افزایش وسعت W3C از نظر جغرافیایی و در نهایت باعث تقویت مشارکت های جهانی در فعالیت های W3C می شود.

پی نوشت : متن بالا ترجمه ی آزاد از وب سایت کنسرسیوم جهانی وب می باشد و تمام حقوق مربوط به ترجمه ی آن برای وبلاگ منگنه محفوظ است.

This Post is translated of this Page and all Rights Reserved for MANGANE

پاورقی :

Consortium
A group of companies that cooperate and share resources in order to achieve a common objective
Interoperability
The ability of software and hardware on multiple machines from multiple vendors to communicate

شبکه های کامپیوتری

تاریخچه ی شبکه های کامپیوتری

در ابتدا و پیش از آنکه شبکه های متعدد پدیدار شود،بین کامپیوترها ارتباطات کنونی وجود نداشت و هر سیستم به طور مجزا اداره می شد. در برخی سازمان ها نیز فقط تعدادی از پرینترها به هم متصل می شدند و کارمندانی که سیستم های بدون چاپگر داشتند و قصد پرینت از اسناد خود داشتند ،مجبور می شدند یک کپی از فایل های خود را در فلاپی و یا سی دی قرار دهند و آنها را به سیستم های دارای چاپگر منتقل کنند و تنها راه حل برای به اشتراک گذاشتن و یا پرینت فایل ها،حمل آن بوسیله ی فلاپی و دیسک ها از یک اداره به اداره ی دیگر بود.کم کم این روش اشتراک و پرینت فایل ها به Sneaker Net معروف شد. به زودی معلوم شد که Sneaker Net برای به اشتراک گذاشتن فایل ها دارای سرعت و کارایی لازم نیست و صرفه ی اقتصادی ندارد. موفقیت در کارهای تجاری نیازمند این بود تا مشکلات زیر حل شود:

• بها دادن و پرداختن به تکثیر و رشد سخت افزار و نرم افزار
• ارتباطات بی فایده و کند
• نداشتن مدیریت صحیح شبکه

  

Local Area Network که به اختصار LAN خوانده می شود،اولین راه حل برای حل این مشکلات بود.    

شبکه های محلی برای ادارات و سازمان ها این امکان را پدید آوردند تا فایل ها و پرینترها را به طور کارامدی بوسیله ی به هم پیوستن Workstationها،دستگاه های جانبی،ترمینال ها و سایر وسایل به اشتراک بگذارند. به محض اینکه استفاده های تجاری از کامپیوترها افزایش پیدا کرد،معلوم شد که LANها گزینه ی مناسبی برای انتقال اطلاعات از یک سازمان به سازمانی در ساختمان دیگر نیست،پس نیاز به نوع دیگری شبکه بود تا اطلاعات را به طور موثر و سریع از یک اداره به اداره دیگر منتقل کند.این نیاز باعث شد تا Metropolitan Area Networks و Wide Area Networks بوجود آید.

انواع شبکه ها

یک شبکه، اتصال داخلی بین کامپیوترها،وسایل شبکه،پرینترها و نرم افزار است، از طریق ارسال مدیا. این شبکه ها دارای طرح ها و اندازه های متفاوتی هستند. مدیران شبکه معمولا شبکه ها را براساس وسعت جغرافییایی طبقه بندی می کنند و از این نظر به دسته های زیر تقسیم می شوند:

Local Area Networks _LANs

Wide Area Networks _WANs

Metropolitan Area Networks _MANs

Local Area Networks

یک شبکه ی محلی شامل گروهی از کامپیوترها و وسایل ارتباطی شبکه می باشد که به یک منطقه ی جغرافیایی محدود مانند یک ساختمان و یا محیط دانشگاه ارتباط ایجاد می کند. شبکه های محلی خصوصیات زیر را داراست:

• امکان ارتباط در یک منطقه ی محدود را می دهد.
• امکان انتقال داده ها با سرعت بالا را می دهد.(پهنای باند بالا)
• امکان مدیریت ارسال مدارک را بویسله ی اجرای سازمان یافته می دهد.

Wide Area Networks

یک شبکه ی گسترده ی جهانی،شبکه های محلی مختلف در سرتاسر دنیا را به هم وصل می کند. یک شبکه ی جهانی به یک ایالت،کشور و یا هر نقطه ی دنیا امکان ارتباط می دهد. خصوصیات WANها:

• امکان ارتباط در مناطق جغرافیایی نامحدود را می دهد.
• امکان اتصال چند شبکه ی محلی را در شهر های مختلف می دهد.
• معمولا از سرعت کمتری نسبت به شبکه های محلی برخوردارند.
• ارسال فایل ها و اتصالات بوسیله ی واسطه ی سومی مانند شرکت های خدمات تلفنی و یا کابلی اداره می شود.

Metropolitan Area Networks

یک شبکه ی پایتختی اجازه ی ارتباط بین شبکه های محلی با شرایط محدود از نظر مسافت را می دهد. MAN معمولا شبکه ها را با فاصله ی پنجاه کیلومتر از یکدیگر متصل می کند. برای مثال یک MAN ممکن است انتقال اطلاعات و یا پشتیبان گیری از اطلاعات بین دو دانشکده از یک دانشگاه با کابل تلفن باشد. امروزه به واسطه ی وجود شبکه های جهانی ،MANها از کارکرد و ارزش بالایی برخوردار نیستند.

مترجم: پیمان ایری